28 Temmuz 2011

ruhumun kırıntıları


seni kadife dudaklarda yaşatan ben
beni parmak uçlarında infaz eden sen
sen,
öyle bir yelken aç ki göğüs kafesime
ne ateşine yanayım
ne çamuruna susayayım
ana rahminde ki huzura yeniden erişeyim ..

12 yorum:

  1. çok güzel... umutlar değil mi yaşatan insanı...

    YanıtlaSil
  2. @ yaşar - tesekkur ederim :)

    hayati guzellestiren yine biz, kendimiz degilmiyiz ..

    YanıtlaSil
  3. @ nessuno - yazi mi, hayat mi :))

    YanıtlaSil
  4. Bilmem umutlar yoksa biz....Ama gozel...

    YanıtlaSil
  5. @ amin - tesekkur ederim ..
    umut her yerde, yeter ki guzel bakmak gerek .. :)

    YanıtlaSil
  6. doğma vakti..mi..

    nasıl der üstad; önce öp sonra doğur beni..

    YanıtlaSil
  7. @ secil - sonrasi bizim elimizde ..
    ya kizil ya mavi (muzik lirikleri geldi aklima )

    -------------

    ustad guzel demis, bende derim ki, once op sonra oldur beni : )

    YanıtlaSil
  8. yaralı bırakma gel öldür beni ..:)

    YanıtlaSil